Architektura sanktuarium Naiku chramu shinto Ise - JinguDo najstarszego sanktuarium Shinto w Japonii należy chram Ise - Jingu z III - V wieku, położony na półwyspie Shima w prefekturze Mie. Zespół sanktuarium składa się z wielu świątyń (125), wśród których najważniejszy jest Przybytek Wewnętrzny - Naiku 内宮 (poświęcona bogini Amaterasu -omikami) oraz Przybytek Zewnętrzny - Geku 外宮(poświęcony bogini pożywienia Toyouke-no kami).
Fot. Rekonstrukcja sanktuarium Naiku z 1973r. (na krótko przed przeniesieniem do nowego obiektu)Oba sanktuaria dzieli odległość ok. 6 km. Według legendy sanktuarium Naiku zostało założone za panowania cesarza Suinina (29r.p.n.e. -70r.n.e) a Geku w 478 za panowania cesarza Yuryaku (456 - 479). Oba sanktuaria w swoim obecnym kształcie zostały wzniesione dopiero w VII wieku, odtwarzają jednak wcześniejsze japońskie konstrukcje budowlane.
Zespół Naiku składa się z następujących obiektów:
dwie główne, zewnętrzne bramy tori (północna i południowa)
trzy bramy wewnętrzne przed wejściem głównym
trzy bramy wewnętrzne od strony północy
główne sanktuarium - Shoden
zachodni skarbiec
wschodni skarbiec
poczwórne ogrodzenie
Plan zespołu Naiku łączy w sobie elementy asymetrii wraz ze zdecydowaną symetrią będącą symbolem harmonii kosmosu.
Zespół ten pod względem architektonicznym reprezentuje najstarszy styl japońskich chramów zwany shinmei -zukuri 神明造, który ukształtował się ok IV w.
Budynek Shoden 本殿 jest najbardziej uświęconym miejscem chramu ponieważ przechowywane są w nim święte regalia (sanshu no shinki -m.in. odlane z brązu zwierciadło) w wewnętrznej przestrzeni zwanej naijin 内陣 .
Prawo wejścia do głównych pomieszczeń mają do dziś tylko arcykapłani i cesarz.
Podczas uroczystości wierni gromadzą się poza ogrodzeniami, spoza których widać jedynie szczyty zabudowań świątynnych.
Według kronik, od 685r. co dwadzieścia lat wznosi się na nowo budynki chramu obok starego zespołu i po zakończeniu dokładnej rekonstrukcji, przenosi się święte regalia w nowe miejsce podczas uroczystości zwanej Shikinen Sengu, która ostatnio (po raz 61) miała miejsce w 1993r.
Fot. Model konstrukcji budowlanej sanktuarium Shoden
Budynki chramu Ise zbudowane są z drewna cyprysu (hinoki). Sanktuarium Shoden uniesione jest na palach wbitych w ziemię. Ściany wykonano z grubych bali połączonych ze sobą na wpusty. Mroczne wnętrze przykryte jest strzechą obciążoną w poprzek kalenicy 10-ma krótkimi belkami (katsuogi 堅魚木). Cały ciężar dachu rozkłada się na dwa pionowe słupy (munemochibashira 棟持柱) wbite w ziemię po obu stronach sanktuarium. Nad kalenicą (kou-ita 甲板 ), od strony szczytów dachu sterczą zdobione zakończenia krokwi (chigi 千木). Do kalenicy z obu stron dachu przylega podłużna deska (aoriita 障泥板) umocowana na czopy. Pod strzechą, od strony szczytu budynku (z obu stron) znajdują się krokwie zwane w tej części hafuita 破風板 z wystającymi u góry cienkimi czopami (osagomai 小狭小舞) o przekroju kwadratowym.
Wokół ścian, dookoła budynku, zbudowana jest drewniana wąska weranda z balustradą, na której poziom prowadzą przed głównym wejściem schody w konstrukcji drewnianej.
-----
więcej do obejrzenia na stronie:
http://www.japonia.org.pl/?q=pl/node/105
podgląd wydruku
Wersja do druku
Góra 
